Επίκαιρη όσο δεν γίνεται, λόγος για τον οποίο ενδεχομένως βγαίνει αυτή την εποχή στις αίθουσες, ο «Υπουργός»
(«L' exercice de l' etat», Γαλλία, 2011) του Πιερ Σελέρ εξετάζει με σχολαστική ακρίβεια και έναν εξαιρετικό Ολιβιέ Γκουρμέ στον ρόλο του τίτλου τα τρομερά εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσει ένας υπουργός ενώ προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κάνει σωστά τη δουλειά του ενταγμένος όμως μέσα σε ένα σύστημα που δεν του το επιτρέπει.
Με αφορμή ένα τροχαίο δυστύχημα που προκαλεί σκάνδαλο στο περιβάλλον του υπουργού (Μεταφορών), το φιλμ εξιχνιάζει κάθε λεπτό των δραστηριοτήτων του, καταγράφει τις μάχες του, εστιάζει στα κτυπήματα που δέχεται κάτω από τη μέση και πίσω από την πλάτη και καταλήγει σε ένα πολύ σημαντικό πολιτικοκοινωνικό σχόλιο από το οποίο δεν λείπει το στοιχείο του θρίλερ και της περιπέτειας.
Ταινία λόγου και εσωτερικής (ως επί το πλείστον) δράσης, χωρίς σκηνοθετικές φανφάρες αλλά και χωρίς να σηκώνει ψηλά το δάχτυλο ούτως ώστε να γίνει διδακτική, περιέχει επίσης μια από τις πιο έξυπνες σκηνές εφιάλτη που έχουμε δει ποτέ στον κινηματογράφο. Προσέξτε τη σκηνή με τον κροκόδειλο και θα με θυμηθείτε (σημειωτέον το όλο στήσιμο της σκηνής είναι εμπνευσμένο από φωτογραφίες του διάσημου αμερικανού φωτογράφου Χέλμουτ Νιούτον).
Ιδιαίτερα ευχάριστο, τέλος, το γεγονός ότι μια ταινία χωρίς ιδιαίτερες εμπορικές προοπτικές όπως ο «Υπουργός» έκανε στην κυριολεξία θραύση στη Γαλλία. Ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο εισιτήρια και απασχολώντας τον Τύπο με πρωτοσέλιδα (Liberation) κάνοντας συγκρίσεις με πραγματικά γεγονότα, όπως το σκάνδαλο Στρος-Καν.
Στις εποχές που ζούμε και εν όψει των βουλευτικών εκλογών στη χώρα μας αυτή η ταινία συνιστάται άνευ επιφύλαξης σε κάθε πρόσωπο που ασχολείται με την πολιτική στην Ελλάδα. Οσο αφελές και αν ακουστεί, αυτή ακριβώς η ταινία μπορεί να τους υπενθυμίσει για ποιον λόγο μπήκαν στην πολιτική.
πηγή:athensmagazine.gr
(«L' exercice de l' etat», Γαλλία, 2011) του Πιερ Σελέρ εξετάζει με σχολαστική ακρίβεια και έναν εξαιρετικό Ολιβιέ Γκουρμέ στον ρόλο του τίτλου τα τρομερά εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσει ένας υπουργός ενώ προσπαθεί με νύχια και με δόντια να κάνει σωστά τη δουλειά του ενταγμένος όμως μέσα σε ένα σύστημα που δεν του το επιτρέπει.
Με αφορμή ένα τροχαίο δυστύχημα που προκαλεί σκάνδαλο στο περιβάλλον του υπουργού (Μεταφορών), το φιλμ εξιχνιάζει κάθε λεπτό των δραστηριοτήτων του, καταγράφει τις μάχες του, εστιάζει στα κτυπήματα που δέχεται κάτω από τη μέση και πίσω από την πλάτη και καταλήγει σε ένα πολύ σημαντικό πολιτικοκοινωνικό σχόλιο από το οποίο δεν λείπει το στοιχείο του θρίλερ και της περιπέτειας.
Ταινία λόγου και εσωτερικής (ως επί το πλείστον) δράσης, χωρίς σκηνοθετικές φανφάρες αλλά και χωρίς να σηκώνει ψηλά το δάχτυλο ούτως ώστε να γίνει διδακτική, περιέχει επίσης μια από τις πιο έξυπνες σκηνές εφιάλτη που έχουμε δει ποτέ στον κινηματογράφο. Προσέξτε τη σκηνή με τον κροκόδειλο και θα με θυμηθείτε (σημειωτέον το όλο στήσιμο της σκηνής είναι εμπνευσμένο από φωτογραφίες του διάσημου αμερικανού φωτογράφου Χέλμουτ Νιούτον).
Ιδιαίτερα ευχάριστο, τέλος, το γεγονός ότι μια ταινία χωρίς ιδιαίτερες εμπορικές προοπτικές όπως ο «Υπουργός» έκανε στην κυριολεξία θραύση στη Γαλλία. Ξεπέρασε το μισό εκατομμύριο εισιτήρια και απασχολώντας τον Τύπο με πρωτοσέλιδα (Liberation) κάνοντας συγκρίσεις με πραγματικά γεγονότα, όπως το σκάνδαλο Στρος-Καν.
Στις εποχές που ζούμε και εν όψει των βουλευτικών εκλογών στη χώρα μας αυτή η ταινία συνιστάται άνευ επιφύλαξης σε κάθε πρόσωπο που ασχολείται με την πολιτική στην Ελλάδα. Οσο αφελές και αν ακουστεί, αυτή ακριβώς η ταινία μπορεί να τους υπενθυμίσει για ποιον λόγο μπήκαν στην πολιτική.





